نخستین تلاشها برای پیرایش زبان فارسیپی‌نوشتها:

Chin: Chay

Mogol: Noker

Rus: Samavar, Eskenas, Estekan

1. مانند «تنور» و «مشك» از بابلی؛

«فنجان» و «الماس» و «مروارید» و «زمرّد» و «دیهیم» از یونانی؛
Piyale, Kase, Legen, Quti, Qulunc

و «چلیپا» و «كشیش» از آرامی.

Hindi: Shetrenc

8. آزاد در به كار بردن لغات فارسی بی‌اختیار بود و از استعمال كلمات مرده و مهجور ابا نداشت و حتی، هر وقت درمی‌ماند، از خود لغت می‌ساخت. از لغاتی كه او در مجله‌اش به كار برده این چند تا قابل ملاحظه است: روزمه (تاریخ= date)، داستان (تاریخ= histoire)، جلتا (جلد)، چهر (صفحه)، فرهون (اداره)، ویزش‌نامه (امتیاز)، شهنش (اشاعه)، هاوشان (قوم)، بیستگانی (مواجب)، روایش (ترویج)، تسو (ساعت)...
10. از جمله هواپیما (avion)، هوانورد (aéronaute)، فرودگاه (aérodrome)، هواسنج (aérometre)، خلبان (pilote)، آتشبار (batterie)، گردان (bataillon)، بُنه (bagage)، یورش (charge)، ارابه‌ی جنگی (char de combat)...